Przejdź do głównej zawartości

Mikołaj :)

różnie to z tym “Mikołajem” bywa, teraz jak małe jest w zerówce to trzeba obowiązkowo u siebie takowego gościć ;)
okazji uzbierało się sporo więc miesiąc miałam rozrywkowy :)
primo mój “mały Mikołajek” skończył 6 lat
obraz 212
o matuchno jak ten czas szybko leci, korzystam z uścisków póki jeszcze chce się przytulać chłopaczysko ;) :)
secundo nastolatka już się stała pełnoletnia i tylko patrzeć jak pryśnie z domu w świat :)
obraz 224
no i żeby nie było do mnie dziś też zawitał Mikołaj przebrany za listonosza i przyniósł paczuszkę od Ani którą wygrałam w candy :)
no i zaraz pokażę……….
obraz 297 obraz 298
przepiękny wisior, w słońcu fantastycznie lśni :)
jak tylko się ekstra wyszykuje do tego wisiorka to go pokażę w całej okazałości :)))) ale już widzę ze będzie fantastycznie pasował do mojej lnianej tuniki
robótkowo kończę trzecia czapkę taką jak pierwsza i jak ktoś jeszcze powie, że też taka chcę to jak słowo daje – ubije ;) :)
pozdrawiam mikołajkowo

Komentarze

  1. śliczne masz dzieci, a o przytulanie się nie martw, moje starsze dziecię ma prawie 12 lat i nadal jest przylepą - ja już tego lepienia do mnie czasami mam dość

    OdpowiedzUsuń
  2. A to cię święty obdarzył ,przystojniak ,śliczna panna,piękny wisior i może jeszcze pies cię lubi ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Ho Ho Ho to dopiero mikołajkowo mialas:))

    OdpowiedzUsuń
  4. Widać, że dzieci są Twoją radością :)
    Wisior jest świetny.
    Przymierzam się do zrobienia czapki z poprzedniego postu.

    OdpowiedzUsuń
  5. Przytulania nigdy mało i pewnie ta pełnoletnia panienka również lubi wtulić się w ramiona mamy. Sto lat!

    OdpowiedzUsuń
  6. Przytulanie najważniejsze pod słońcem , a dzieci i psy o tym wiedzą. Do czarnego sweterka też Ci będzie wisior pasował, spróbuj.
    Miłego, ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. Dziękuję za odwiedziny i życzliwe słowa. Ciepło tu u Ciebie, przytulnie, rodzinnie....usiądę w kąciku i poobserwuję trochę, dobrze? :)

    Pozdrawiam. Kaś.

    śliwkowe-trzewiki.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. dobre duszyczki są tu mile widziane zawsze :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Tu znajdziesz kogoś kto może być dla Ciebie przyjacielem

Popularne posty z tego bloga

Wrzesień

Wrzesień w kolorach mojego swetra  Wrzesień zawsze kojarzy mi się z kolorami, które wybrałam do tego swetra. Niby jeszcze lato, a jednak już nie do końca… Wieje chłodny wiaterek, poranki i wieczory robią się zdecydowanie chłodniejsze, a jesień powoli zagląda nam przez ramię. A dziś, przy próbie zrobienia zdjęć swetra, wiatr niemal chciał mi urwać głowę 😂. Na szczęście sweter, zanim trafił do swojej właścicielki, zdążył szybko zazdjęciować na tarasie .  Kilka danych technicznych 🧶 • włóczka: Ispe Merino 100 • druty: 4,5 mm • zużycie: 90 dag • motek: 50 g / 100 m Zostało mi jeszcze około 40 dg włóczki i właśnie zastanawiam się, czy wystarczy jej na jakiś mały projekt. Może czapka?  A może coś dla dziecka? 🤔 Sama włóczka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest sprężysta, przyjemna w dotyku i bardzo fajnie pracuje na drutach . Myślę, że jeszcze do niej wrócę, szczególnie przy projektach dla dzieci.  A Wy macie już ochotę na jesienne dzierganie, czy jeszcze tr...

Luty nr 2

Babciu, zrób mi różowy sweterek…” 💕 W pudełku z włóczkami zostały tylko dwa odcienie różu, a nowych zakupów nie było w planach. Trzeba więc było trochę pogrzebać w zapasach i wyczarować coś z małych motków. Oczko do oczka — i powstał sweterek jak z bajki. ✨ Zdążył akurat na Tłusty Czwartek, bo wnusia przyjechała z wizytą. Próbowała nawet zapozować do zdjęcia… ale mini pączusie wygrały z sesją 😅🍩 Trochę włóczki, dużo miłości i gotowe 💗

Październik 2

Nadrabiam trochę zaległości.  Jeszcze przed urlopem, w ramach wyrabiania resztek, powstały u mnie dwa małe wdzianka. Jedno dla 11-miesięcznego maluszka, a drugie dla wnusi — z tych samych resztek udało się jeszcze zrobić kamizelkę. Trzeci sweterek zrobiłam dla wnusia. I tutaj postanowiłam trochę poeksperymentować. Zamiast wrabianego wzoru wyszyłam lokomotywę. Powiem Wam jednak szczerze, że zdecydowanie bardziej odpowiada mi wrabianie. Z wyszywania nie jestem do końca zadowolona, ale spróbowałam i przynajmniej już wiem, że to chyba nie moja bajka.  Trochę kolorowych resztek jeszcze zostało, ale na razie wędrują do pudła. Może kiedyś przyjdzie na nie odpowiedni moment. A teraz pora na większy projekt. Już od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie kolejny rozpinany sweterek. Włóczka już przyszła, tylko cały czas się zastanawiam, czy nie dodać do niej cienkiej nitki moheru. I tak się zastanawiam, i zastanawiam… a włóczka leży i czeka.  W międzyczasie powoli ogarniam warzywniak ...