Przejdź do głównej zawartości

Czytamy i dziergamy

Będzie tęczowo....będzie ....... jak skończę
wymyśliłam sobie, że zrobię chustę

wzór darmowy - już ją raz robiłam - żaden problem

no, ale problem jest, a mianowicie nabieranie oczek, trzeba ich nabrać 345- 

pierwszy wieczór - nabrałam połowę

drugi wieczór - nabrałam połowę - połowy

trzeci wieczór - skończyłam nabierać 

UFFFFFFFFFF - idę jak błyskawica ;) :P

ciekawe kiedy skończę w tym tempie ;) :)
osłabienie jakieś robótkowe czy co? Też tak czasem macie? Robótka znajoma, chcielibyście na CITO ją mieć a tu jakaś niemoc dopada, patrze na te druty, patrzę.....a one same kurczę nie chcą dziergać ;)



Co do książki to znowu w wersji audio - i znowu Chmielewska - moja ulubiona ;)
książkę czytałam jakiś czas temu - teraz chętnie posłuchałam jak czytają mi ją inni :)

Komentarze

  1. Heh, to tylko poczatek w niej idzie jak krew z nosa... Pozniej pojdziesz jak burza i bedzie pieknie. Chusta warta jest tego zachodu.
    Ja tak mam wtedy, kiedy MUSZE dziergac albo robie cos nudnego albo malo interesujacego i wymagajacego. Wtedy wystawiam sobie na widok cos, co bardzo chce zrobic i postanawiam nie zaczynac tego do czasu, az skoncze to, co sie slimaczy. Dziala!
    Powodzenia, mocna czarna kawa bez cukru z dodatkiem soku z cytryny dziala cuda!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. powiadasz żeby dodać cytryny? hmmmmmmmm, musze popróbować ;) :)

      Usuń
  2. rozumiem twój ból wczoraj zaczęłam dziergać koc 408 oczek...brrr tyle, że na pewno Tobie pójdzie szybciej a ja będę brnęła w te 408 przez 2 metry. Chyba wykorzystam patent Babyrudej na kawę z cytryną. Trzymam kciuki

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ożesz Ty kochana no to ja już nie narzekam ;) :)

      Usuń
  3. Wydziergasz tę chustę szybciej niż się wydaje, to tylko trudny początek.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. tylko musze się na to chciejstwo załapać ;) :)

      Usuń
  4. nabieranie oczek bywa wkurzające ;-)
    Ale teraz to już z górki.
    Też lubię Chmielewską i w końcu muszę posłuchać Lesia - mam audiobooka z tej samej serii.
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Tu znajdziesz kogoś kto może być dla Ciebie przyjacielem

Popularne posty z tego bloga

Wrzesień

Wrzesień w kolorach mojego swetra  Wrzesień zawsze kojarzy mi się z kolorami, które wybrałam do tego swetra. Niby jeszcze lato, a jednak już nie do końca… Wieje chłodny wiaterek, poranki i wieczory robią się zdecydowanie chłodniejsze, a jesień powoli zagląda nam przez ramię. A dziś, przy próbie zrobienia zdjęć swetra, wiatr niemal chciał mi urwać głowę 😂. Na szczęście sweter, zanim trafił do swojej właścicielki, zdążył szybko zazdjęciować na tarasie .  Kilka danych technicznych 🧶 • włóczka: Ispe Merino 100 • druty: 4,5 mm • zużycie: 90 dag • motek: 50 g / 100 m Zostało mi jeszcze około 40 dg włóczki i właśnie zastanawiam się, czy wystarczy jej na jakiś mały projekt. Może czapka?  A może coś dla dziecka? 🤔 Sama włóczka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest sprężysta, przyjemna w dotyku i bardzo fajnie pracuje na drutach . Myślę, że jeszcze do niej wrócę, szczególnie przy projektach dla dzieci.  A Wy macie już ochotę na jesienne dzierganie, czy jeszcze tr...

Luty nr 2

Babciu, zrób mi różowy sweterek…” 💕 W pudełku z włóczkami zostały tylko dwa odcienie różu, a nowych zakupów nie było w planach. Trzeba więc było trochę pogrzebać w zapasach i wyczarować coś z małych motków. Oczko do oczka — i powstał sweterek jak z bajki. ✨ Zdążył akurat na Tłusty Czwartek, bo wnusia przyjechała z wizytą. Próbowała nawet zapozować do zdjęcia… ale mini pączusie wygrały z sesją 😅🍩 Trochę włóczki, dużo miłości i gotowe 💗

Październik 2

Nadrabiam trochę zaległości.  Jeszcze przed urlopem, w ramach wyrabiania resztek, powstały u mnie dwa małe wdzianka. Jedno dla 11-miesięcznego maluszka, a drugie dla wnusi — z tych samych resztek udało się jeszcze zrobić kamizelkę. Trzeci sweterek zrobiłam dla wnusia. I tutaj postanowiłam trochę poeksperymentować. Zamiast wrabianego wzoru wyszyłam lokomotywę. Powiem Wam jednak szczerze, że zdecydowanie bardziej odpowiada mi wrabianie. Z wyszywania nie jestem do końca zadowolona, ale spróbowałam i przynajmniej już wiem, że to chyba nie moja bajka.  Trochę kolorowych resztek jeszcze zostało, ale na razie wędrują do pudła. Może kiedyś przyjdzie na nie odpowiedni moment. A teraz pora na większy projekt. Już od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie kolejny rozpinany sweterek. Włóczka już przyszła, tylko cały czas się zastanawiam, czy nie dodać do niej cienkiej nitki moheru. I tak się zastanawiam, i zastanawiam… a włóczka leży i czeka.  W międzyczasie powoli ogarniam warzywniak ...