Przejdź do głównej zawartości

Kwiecień 3

 Są takie rzeczy, które mają w sobie coś więcej niż tylko funkcję użytkową. Niosą historię, emocje i wspomnienia. Ubranka robione ręcznie dla dzieci właśnie takie są — powstają powoli, z uwagą i sercem, często jeszcze zanim maluch pojawi się na świecie.

Z biegiem lat nie tracą swojej wartości. Wręcz przeciwnie — zyskują ją. Przechodzą z rąk do rąk, zmieniają właścicieli, ale wciąż pozostają częścią tej samej opowieści. Każde kolejne dziecko dopisuje do niej swój rozdział: pierwszy krok, śmiech, zdjęcia, które zostają na zawsze.

Tym razem w roli głównej jest sukienka robiona na drutach. Delikatna, miękka, stworzona z myślą o komforcie i swobodzie ruchów. Towarzyszyła już jednemu dziecku, teraz cieszy kolejne — i wygląda na to, że jeszcze długo nie powiedziała ostatniego słowa.

To właśnie w ręcznie robionych ubrankach jest najpiękniejsze — ich trwałość nie tylko fizyczna, ale i emocjonalna. Nie wychodzą z mody, nie tracą uroku. Zmieniamy tylko właściciela, a one dalej spełniają swoją rolę.

Jeśli chcesz zobaczyć, jak ta historia zaczęła się wcześniej, zajrzyj tutaj:

https://anpar40.blogspot.com/2016/05/sukienka-dla-dziewczynki.html?m=1

A dziś zostawiam Wam zdjęcie tej sukienki na mojej wnusi 🙂


Komentarze

  1. Fantastyczna sukienka, a wnuczka na serio modelka idealna. Twoje prace są zawsze takie pomysłowe, totalnie piękne. Czuć, ze tworzysz je z miłością z oddaniem i każdy sweterek, każde ubranie wykonane dla ukochanych istot ma swą historię, zamykasz w nich ogrom uczuć, które otwierają się dla innych. Tak myślę i każdy sweter, który zrobiła dla mnie Madre ma właśnie całą gamę pięknych uczuć, które czuję. :) Uściski wielkie. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo dziękuję za tak piękne i pełne serca słowa ❤️ Twoje słowa są dla mnie motywacją i radością. Ściskam Cię mocno 🤗

      Usuń
  2. Masz rację: ubranka dziecięce niosą swoje przesłanie. Zrobiłam na drutach komplet do chrztu dla pierwszej wnuczki, druga też była w nim ochrzczona. A teraz mama dziewczynek trzyma komplet na pamiątkę. Zresztą moja córka też była chrzczona na poduszce, której poszewkę wyszyła moja mama, a wcześniej należała do mojego brata. Dzisiaj też trzymam tę poszewkę na pamiątkę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No właśnie to są rzeczy na lata, które mają swoją historię i można ją przekazywać w rodzinie. Ta sukienka ma 10 lat a nadal będzie noszona ☺️

      Usuń
  3. Śliczna i pomysłowa ta sukieneczka, a obie urocze modelki wdzięcznie ją prezentują. Moja córka znalazła na strychu małe sweterki, które robiłam dla jej synów, nikomu ich nie dała, odświeżyła je i przechowuje dla swoich, przyszłych wnuków. Te rzeczy maja dla niej wartość sentymentalną. Warto dziergać i szydełkować dla tych, którzy to doceniają. Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak cudownie Iwonko, u nas w rodzinie te robione ubranka wędrują, w zależności od potrzeby 🙂 może kiedyś zatocza koło. A ja z wielką przyjemnością robię kolejna rzecz na zamówienie wnuczki 🤭😁

      Usuń
  4. Sukieneczka urocza, a emocje związane z tworzeniem ubranek dla dzieci trudno wyrazić słowami, bo wplatamy w to miłość. Może dlatego tak dobrze służą, cieszą i zostają na dłużej. Pozdrawiam bardzo serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Masz rację, tyle miłości wplecionej w nitki 🤭

      Usuń

Prześlij komentarz

Tu znajdziesz kogoś kto może być dla Ciebie przyjacielem

Popularne posty z tego bloga

Wrzesień

Wrzesień w kolorach mojego swetra  Wrzesień zawsze kojarzy mi się z kolorami, które wybrałam do tego swetra. Niby jeszcze lato, a jednak już nie do końca… Wieje chłodny wiaterek, poranki i wieczory robią się zdecydowanie chłodniejsze, a jesień powoli zagląda nam przez ramię. A dziś, przy próbie zrobienia zdjęć swetra, wiatr niemal chciał mi urwać głowę 😂. Na szczęście sweter, zanim trafił do swojej właścicielki, zdążył szybko zazdjęciować na tarasie .  Kilka danych technicznych 🧶 • włóczka: Ispe Merino 100 • druty: 4,5 mm • zużycie: 90 dag • motek: 50 g / 100 m Zostało mi jeszcze około 40 dg włóczki i właśnie zastanawiam się, czy wystarczy jej na jakiś mały projekt. Może czapka?  A może coś dla dziecka? 🤔 Sama włóczka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest sprężysta, przyjemna w dotyku i bardzo fajnie pracuje na drutach . Myślę, że jeszcze do niej wrócę, szczególnie przy projektach dla dzieci.  A Wy macie już ochotę na jesienne dzierganie, czy jeszcze tr...

Październik 2

Nadrabiam trochę zaległości.  Jeszcze przed urlopem, w ramach wyrabiania resztek, powstały u mnie dwa małe wdzianka. Jedno dla 11-miesięcznego maluszka, a drugie dla wnusi — z tych samych resztek udało się jeszcze zrobić kamizelkę. Trzeci sweterek zrobiłam dla wnusia. I tutaj postanowiłam trochę poeksperymentować. Zamiast wrabianego wzoru wyszyłam lokomotywę. Powiem Wam jednak szczerze, że zdecydowanie bardziej odpowiada mi wrabianie. Z wyszywania nie jestem do końca zadowolona, ale spróbowałam i przynajmniej już wiem, że to chyba nie moja bajka.  Trochę kolorowych resztek jeszcze zostało, ale na razie wędrują do pudła. Może kiedyś przyjdzie na nie odpowiedni moment. A teraz pora na większy projekt. Już od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie kolejny rozpinany sweterek. Włóczka już przyszła, tylko cały czas się zastanawiam, czy nie dodać do niej cienkiej nitki moheru. I tak się zastanawiam, i zastanawiam… a włóczka leży i czeka.  W międzyczasie powoli ogarniam warzywniak ...

Luty nr 2

Babciu, zrób mi różowy sweterek…” 💕 W pudełku z włóczkami zostały tylko dwa odcienie różu, a nowych zakupów nie było w planach. Trzeba więc było trochę pogrzebać w zapasach i wyczarować coś z małych motków. Oczko do oczka — i powstał sweterek jak z bajki. ✨ Zdążył akurat na Tłusty Czwartek, bo wnusia przyjechała z wizytą. Próbowała nawet zapozować do zdjęcia… ale mini pączusie wygrały z sesją 😅🍩 Trochę włóczki, dużo miłości i gotowe 💗