Przejdź do głównej zawartości

W trakcie dziergania i kwiaty

Tak jakoś wyszło, że załatwiłam sobie przymusowe leniuchowanie( nie pytajcie o szczegóły).  Więc postanowiłam je kreatywnie wykorzystać. Len na szpuli doczekał się, powstaje coś ażurowego i lekkiego. Nie do końca sprecyzowany mam plan, ale myślę, że w trakcie realizacji zarys projektu nabierze bardziej szczegółowego kształtu.
Przy okazji podziwiam swój ogródek, który mi się w tym roku fantastycznie rozrósł, aż sama jestem zaskoczona pozytywnie.





Jeszcze różyczki ogrodowe, niestety zdjęcie telefonem robione ale chciałam pokazać różnicę między dwoma różyczkami, sadzonymi równocześnie, ten sam gatunek, to samo miejsce, różnica tylko w kolorze kwiatków.
 
Białe mi się rozrosły i pokryły sporą część ogrodzenia, a czerwone mają tylko kilka pączków, hmmmm.
 Wiem, że może nie każdy jest zainteresowany kwiatami, ale jak są tu jakieś ogrodniczki to chętnie posłucham teorii na ten temat. To samo się ma z piwioniami, biała ma kilkanaście pąków a czerwona miała tylko jeden, rosną obok siebie.

Komentarze

  1. Hm....... przymusowy odpoczynek, to znaczy że boli- współczuję, ale za to masz czas na robótki i podziwianie roślin. Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. A gdzie tę prawą stópkę wcisnęłaś, że musi być w opatrunku? Wiesz, gdy kupujemy
    gdzieś roślinki to naprawdę masz zero gwarancji, że to taka sama odmiana i że są w jednakowym wieku. A peonie to wyjątkowo kapryśne kwiatki. Moje przez trzy lata nie raczyły kwitnąć, w końcu wydały na świat "aż trzy kwiatki" a krzaczor był olbrzymi.
    Wracaj do zdrowia i niech Ci się lekko robótkuje, bez prucia;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. kapryśne mówisz, ja mam je drugi rok i kwitły w tamtym roku i w tym też, widać im przypasowało :)

      Usuń
  3. Gdyby kózka nie skakał... 😉 Mam róże wsadzone w zeszłym roku od odnóżki i mam tak samo jasne szaleją i ciemniejsze tym wolniej rosną. A ostróżki już nie mam pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. no właśnie też mam tu przeczucie że te kolory mają coś do rzeczy

      Usuń
    2. A piwonie białe miałam obsypane kwiatami, czerwone kiepsko czyli coś w tym jest.

      Usuń
  4. To nie pytam co się stało ale zdrowia życzę!
    Chociaż lniana nitka zapewne cienka to widzę już spory udzierg:)
    Kwiatki też są kapryśne i nie zawsze pasuje im miejsce więc może potrzebują przesadzenia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. to prawda musowo trafić z miejscem, mam nadzieję że to dobre :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Tu znajdziesz kogoś kto może być dla Ciebie przyjacielem

Popularne posty z tego bloga

Wrzesień

Wrzesień w kolorach mojego swetra  Wrzesień zawsze kojarzy mi się z kolorami, które wybrałam do tego swetra. Niby jeszcze lato, a jednak już nie do końca… Wieje chłodny wiaterek, poranki i wieczory robią się zdecydowanie chłodniejsze, a jesień powoli zagląda nam przez ramię. A dziś, przy próbie zrobienia zdjęć swetra, wiatr niemal chciał mi urwać głowę 😂. Na szczęście sweter, zanim trafił do swojej właścicielki, zdążył szybko zazdjęciować na tarasie .  Kilka danych technicznych 🧶 • włóczka: Ispe Merino 100 • druty: 4,5 mm • zużycie: 90 dag • motek: 50 g / 100 m Zostało mi jeszcze około 40 dg włóczki i właśnie zastanawiam się, czy wystarczy jej na jakiś mały projekt. Może czapka?  A może coś dla dziecka? 🤔 Sama włóczka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest sprężysta, przyjemna w dotyku i bardzo fajnie pracuje na drutach . Myślę, że jeszcze do niej wrócę, szczególnie przy projektach dla dzieci.  A Wy macie już ochotę na jesienne dzierganie, czy jeszcze tr...

Luty nr 2

Babciu, zrób mi różowy sweterek…” 💕 W pudełku z włóczkami zostały tylko dwa odcienie różu, a nowych zakupów nie było w planach. Trzeba więc było trochę pogrzebać w zapasach i wyczarować coś z małych motków. Oczko do oczka — i powstał sweterek jak z bajki. ✨ Zdążył akurat na Tłusty Czwartek, bo wnusia przyjechała z wizytą. Próbowała nawet zapozować do zdjęcia… ale mini pączusie wygrały z sesją 😅🍩 Trochę włóczki, dużo miłości i gotowe 💗

Październik 2

Nadrabiam trochę zaległości.  Jeszcze przed urlopem, w ramach wyrabiania resztek, powstały u mnie dwa małe wdzianka. Jedno dla 11-miesięcznego maluszka, a drugie dla wnusi — z tych samych resztek udało się jeszcze zrobić kamizelkę. Trzeci sweterek zrobiłam dla wnusia. I tutaj postanowiłam trochę poeksperymentować. Zamiast wrabianego wzoru wyszyłam lokomotywę. Powiem Wam jednak szczerze, że zdecydowanie bardziej odpowiada mi wrabianie. Z wyszywania nie jestem do końca zadowolona, ale spróbowałam i przynajmniej już wiem, że to chyba nie moja bajka.  Trochę kolorowych resztek jeszcze zostało, ale na razie wędrują do pudła. Może kiedyś przyjdzie na nie odpowiedni moment. A teraz pora na większy projekt. Już od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie kolejny rozpinany sweterek. Włóczka już przyszła, tylko cały czas się zastanawiam, czy nie dodać do niej cienkiej nitki moheru. I tak się zastanawiam, i zastanawiam… a włóczka leży i czeka.  W międzyczasie powoli ogarniam warzywniak ...