Przejdź do głównej zawartości

Spacer

 Żeby złapać trochę dystansu do wszystkiego. Żeby się zrelaksować i mieć więcej ruchu. Żeby się dotlenić. 😁😁😁

Więcej wymieniać już nie będę, choć pewnie coś bym jeszcze wymyśliła. Prawda jest taka, że Młody zaproponował spacer i nie mogłam odmówić. 🙂

Moje ulubione zdjęcie z dzisiejszego spaceru. 






Na koniec fotograf, który przerósł mnie o głowę conajmniej 😅😉. 

Miłego wieczoru moi drodzy 😘

Komentarze

  1. Odpowiedzi
    1. To prawda Renatko, mieszkamy w pięknym miejscu i staramy się to doceniać 🙂

      Usuń
  2. Piękna okolica, dzieci rosną, pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rosną tak szybko, że ani się człowiek obejrzy a tu już dorośli ludzie. Cieszę się, że jeszcze nastolatek chce z mamą na spacer 😉🙂wyjść

      Usuń
  3. A ile grzybów przynieśliście? Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Basiu, grzybiarz że mnie marny, na spacerach uwielbiam robić zdjęcia, tym razem jednak pałeczkę przejął Młody 😉🙂

      Usuń
  4. Pięknie tam masz. Już dawno nie byłam w prawdziwym lesie, bo te lasy kolo Berlina to właściwie jak duże parki. Dzieciaki stanowczo za szybko się starzeją i za szybko rosną.
    Serdeczności;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Lasów u mnie dostatek, co prawda to nie puszcze, ale nie narzekam 🙂. Spotkałam nawet łosia na żywo, nie na spacerze, jechałam akurat wtedy samochodem, ale stał przy drodze i musiałam zwolnić mocno bo nie byłam pewna co zrobi. Wcale nie uciekał. A dzieciaki, no cóż, dopiero młody był maluchem a teraz licealista, tylko patrzeć jak będzie zdawał maturę. 😉

      Usuń
  5. Z zazdrocią patrzę na Waszą wyprawę. U nas jest tak ponura pogoda z deszczami, że nawet nie chce się wychodzić... Niech dzieci rosną...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. U nas Honoratko kolejny piękny słoneczny dzień. To daje energii i chęci na spacery. Pozdrawiam cieplutko i wysyłam promyki słońca 😘

      Usuń
  6. Mmmm pięknie :0)
    Tak, dzieci zdecydowanie za szybko rosną ;0)
    Pozdrawiam serdecznie :0)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moniko rosną i przerastają, już najmniejsza jestem w rodzinie 😂

      Usuń
  7. Piękne te zdjęcia! Aura takiej złotej późnej jesieni. A syn rzeczywiście - taki duży! To już prawie dorosły człowiek!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Tu znajdziesz kogoś kto może być dla Ciebie przyjacielem

Popularne posty z tego bloga

Wrzesień

Wrzesień w kolorach mojego swetra  Wrzesień zawsze kojarzy mi się z kolorami, które wybrałam do tego swetra. Niby jeszcze lato, a jednak już nie do końca… Wieje chłodny wiaterek, poranki i wieczory robią się zdecydowanie chłodniejsze, a jesień powoli zagląda nam przez ramię. A dziś, przy próbie zrobienia zdjęć swetra, wiatr niemal chciał mi urwać głowę 😂. Na szczęście sweter, zanim trafił do swojej właścicielki, zdążył szybko zazdjęciować na tarasie .  Kilka danych technicznych 🧶 • włóczka: Ispe Merino 100 • druty: 4,5 mm • zużycie: 90 dag • motek: 50 g / 100 m Zostało mi jeszcze około 40 dg włóczki i właśnie zastanawiam się, czy wystarczy jej na jakiś mały projekt. Może czapka?  A może coś dla dziecka? 🤔 Sama włóczka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest sprężysta, przyjemna w dotyku i bardzo fajnie pracuje na drutach . Myślę, że jeszcze do niej wrócę, szczególnie przy projektach dla dzieci.  A Wy macie już ochotę na jesienne dzierganie, czy jeszcze tr...

Luty nr 2

Babciu, zrób mi różowy sweterek…” 💕 W pudełku z włóczkami zostały tylko dwa odcienie różu, a nowych zakupów nie było w planach. Trzeba więc było trochę pogrzebać w zapasach i wyczarować coś z małych motków. Oczko do oczka — i powstał sweterek jak z bajki. ✨ Zdążył akurat na Tłusty Czwartek, bo wnusia przyjechała z wizytą. Próbowała nawet zapozować do zdjęcia… ale mini pączusie wygrały z sesją 😅🍩 Trochę włóczki, dużo miłości i gotowe 💗

Październik 2

Nadrabiam trochę zaległości.  Jeszcze przed urlopem, w ramach wyrabiania resztek, powstały u mnie dwa małe wdzianka. Jedno dla 11-miesięcznego maluszka, a drugie dla wnusi — z tych samych resztek udało się jeszcze zrobić kamizelkę. Trzeci sweterek zrobiłam dla wnusia. I tutaj postanowiłam trochę poeksperymentować. Zamiast wrabianego wzoru wyszyłam lokomotywę. Powiem Wam jednak szczerze, że zdecydowanie bardziej odpowiada mi wrabianie. Z wyszywania nie jestem do końca zadowolona, ale spróbowałam i przynajmniej już wiem, że to chyba nie moja bajka.  Trochę kolorowych resztek jeszcze zostało, ale na razie wędrują do pudła. Może kiedyś przyjdzie na nie odpowiedni moment. A teraz pora na większy projekt. Już od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie kolejny rozpinany sweterek. Włóczka już przyszła, tylko cały czas się zastanawiam, czy nie dodać do niej cienkiej nitki moheru. I tak się zastanawiam, i zastanawiam… a włóczka leży i czeka.  W międzyczasie powoli ogarniam warzywniak ...