Wełniane skarpetki

Nadeszły chlodne poranki i wieczory. I co wtedy potrzebne, zeby sie zagrzać. No wiadomo ciepłe skarpetki 😉. Choć tu można jeszcze by sie pokusić o inne odpowiedzi. 🙂 Ale poprzestańmy na skarpetkach.

Zakupilam 3 motki kolorowej wełny u Królowej Owcy i zaczełam seryjną produkcję skarpet. Druty nr 2,5.

Tu nawet nie trzeba sie wysilać z pomysłem na wzór. Włóczka jest tak piękna i sama się układa we wzory jak widać.

Muszę stwierdzic, ze jednak poprzednia włóczka z Opala bardziej mi przypadła do gustu. Moze dlatego że ma lepszy skręt i chyba jest bardziej elastyczna. Ale to moje indywidualne odczucie.

Na druty wskakuje teraz trzeci kolor, więc tych skarpetek będzie dużo więcej.

I tak jeszcze jako wspomnienie lata jedno z wakacyjnych zdjęć ze sweterkiem w roli głównej, który idealnie sie wpasował w wakacyjny klimat. 🙂

Pozdrawiam wszystkie osóbki, które tu zaglądają i wracam do skarpetek. 🙂

Wrzesień

Wrzesień w kolorach mojego swetra Wrzesień zawsze kojarzy mi się z kolorami, które wybrałam do tego swetra. Niby jeszcze lato, a jednak już nie do końca… Wieje chłodny wiaterek, poranki i wieczory robią się zdecydowanie chłodniejsze, a jesień powoli zagląda nam przez ramię. A dziś, przy próbie zrobienia zdjęć swetra, wiatr niemal chciał mi urwać głowę 😂. Na szczęście sweter, zanim trafił do swojej właścicielki, zdążył szybko zazdjęciować na tarasie . Kilka danych technicznych 🧶 • włóczka: Ispe Merino 100 • druty: 4,5 mm • zużycie: 90 dag • motek: 50 g / 100 m Zostało mi jeszcze około 40 dg włóczki i właśnie zastanawiam się, czy wystarczy jej na jakiś mały projekt. Może czapka? A może coś dla dziecka? 🤔 Sama włóczka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest sprężysta, przyjemna w dotyku i bardzo fajnie pracuje na drutach . Myślę, że jeszcze do niej wrócę, szczególnie przy projektach dla dzieci. A Wy macie już ochotę na jesienne dzierganie, czy jeszcze tr...

Luty nr 2

Babciu, zrób mi różowy sweterek…” 💕 W pudełku z włóczkami zostały tylko dwa odcienie różu, a nowych zakupów nie było w planach. Trzeba więc było trochę pogrzebać w zapasach i wyczarować coś z małych motków. Oczko do oczka — i powstał sweterek jak z bajki. ✨ Zdążył akurat na Tłusty Czwartek, bo wnusia przyjechała z wizytą. Próbowała nawet zapozować do zdjęcia… ale mini pączusie wygrały z sesją 😅🍩 Trochę włóczki, dużo miłości i gotowe 💗

Październik 2

Nadrabiam trochę zaległości. Jeszcze przed urlopem, w ramach wyrabiania resztek, powstały u mnie dwa małe wdzianka. Jedno dla 11-miesięcznego maluszka, a drugie dla wnusi — z tych samych resztek udało się jeszcze zrobić kamizelkę. Trzeci sweterek zrobiłam dla wnusia. I tutaj postanowiłam trochę poeksperymentować. Zamiast wrabianego wzoru wyszyłam lokomotywę. Powiem Wam jednak szczerze, że zdecydowanie bardziej odpowiada mi wrabianie. Z wyszywania nie jestem do końca zadowolona, ale spróbowałam i przynajmniej już wiem, że to chyba nie moja bajka. Trochę kolorowych resztek jeszcze zostało, ale na razie wędrują do pudła. Może kiedyś przyjdzie na nie odpowiedni moment. A teraz pora na większy projekt. Już od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie kolejny rozpinany sweterek. Włóczka już przyszła, tylko cały czas się zastanawiam, czy nie dodać do niej cienkiej nitki moheru. I tak się zastanawiam, i zastanawiam… a włóczka leży i czeka. W międzyczasie powoli ogarniam warzywniak ...

Oczkowy Bałagan

Szukaj na tym blogu