Dopiero co miesiąc się zaczął, a ja już mam do pokazania trzy małe czapeczki.
W ramach wykorzystywania resztek włóczek postanowiłam zrobić kilka czapek. Miało być ich trochę więcej, bo zapasów jeszcze nie brakuje, ale jakoś słabo mi idzie. Wena na kolejne czapeczki chyba postanowiła zrobić sobie wolne. 😅 Nie wiem, czy to przez pogodę, brak pomysłów, czy może inne sprawy, które zaprzątają mi głowę.
Chyba potrzebuję małej przerwy. Tym bardziej że obok leży sweterek, któremu zostało już tylko dorobienie rękawów. Niby tak niewiele, a jednak jakoś straciłam do niego serce.
Dlatego postanowiłam pokazać to, co już mam, bo nie wiem, czy jeszcze w tym miesiącu pojawi się tu coś nowego. Nie będę marudzić ani zaśmiecać bloga narzekaniem, tylko pokażę moje trzy małe udziergi.
Wszystkie czapeczki zrobiłam z połączenia merino i moherku. Są delikatne, miękkie i przyjemne w dotyku. Każda robiona podwójną nitką, żeby dobrze grzała małe główki moich wnuczek. To właśnie do nich powędrują te trzy małe czapeczki.
A co dalej? Sama jeszcze nie wiem. Zastanawiam się, czy zabrać się za kolejne czapki, wrócić do sweterka, czy może jednak rozpocząć coś zupełnie nowego. Choć od lat trzymam się zasady, że nie zaczynam kolejnej robótki, dopóki nie skończę tej, którą mam na drutach.
Więc może jednak te rękawy? 😉
Na razie zostawiam Was z kilkoma zdjęciami moich małych czapeczek, a sama idę pomyśleć, co dalej począć z drutami i włóczkami. Może wena w końcu wróci!




Komentarze
Prześlij komentarz
Tu znajdziesz kogoś kto może być dla Ciebie przyjacielem