Przejdź do głównej zawartości

Przerwa......... na nowe

złamałam się, musiałam na trochę odłożyć uparta robótkę i zacząć coś co mi pozwoli odetchnąć 

wzięłam jeden z kłębuszków zakupionych u Justyny i zaczęłam dziać
dzierganie z tej wełenki to czysta poezja, robótka sama sunie po drutach i trudno zrobić sobie przerwę

mówię jeszcze tylko rządek, i jeszcze tylko jedne........... a czas leci :)
w tym tempie pewnie nowa robótka będzie skończona przed starą, bo ani myślę jej odkładać :)

w kwestii czytania tez zaszły zmiany bo tym razem czytają dla mnie fachowcy a ja tylko słucham :)
jeszcze nie do końca wiem czy ta forma mi bardziej odpowiada, ale z pewnością wtedy łatwiej połączyć te dwie pasje : D



jak często trafiają się Wam robótki, których dzierganie to była lub jest czysta przyjemność?

Komentarze

  1. Czekam na finał a co do robótek to jak włóczka jest cudowna to robota idzie z szybkością światła!
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. prawie z prędkością światła, coś mi się zdaje że obie robótki będa miały finał w tym samym czasie :)

      Usuń
  2. Oj, uczciwie sie przyznam, ze zdarzyło mi sie raz, ze cudowna wloczka okazala sie uparta I trudna w dzierganiu, no za diabla nie chciala wygladac w tym, co dla niej zaplanowalam. Polaczylam z inna, zmienilam projekt z ktorym obie się dogadaly I robotka sunela na drutach bajecznie szybko. Mysle ze w tym dogadaniu sie wloczki z projektem tkwi cala tajemnica przyjemnosci i szybkosci dziergania.

    OdpowiedzUsuń
  3. to prawda, czasami mimo że wełenka cudna to niekoniecznie dogaduje się z projektem dla niej przeznaczonym :)
    a jak się dogada to wtedy tylko siedzieć i dziergać :D

    OdpowiedzUsuń
  4. Dla mnie robótki to sama przyjemność. Po prostu nie zmagam się z czymś co nie sprawia mi radości, nie uspokaja i nie daje mi zadowolenia :))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. i to jest prawidłowe podejscie :) no ale co zrobić jak zaczniesz z przyjemnością a tu nagle wyskoczy jakiś złośliwy chochlik? :)

      Usuń
  5. Zawsze to czysta przyjemność. Jak nie ma przyjemności to odkładam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. też tak czasem robię, ale wiesz ile ja mam już ufoków w pudle ;) :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Tu znajdziesz kogoś kto może być dla Ciebie przyjacielem

Popularne posty z tego bloga

Wrzesień

Wrzesień w kolorach mojego swetra  Wrzesień zawsze kojarzy mi się z kolorami, które wybrałam do tego swetra. Niby jeszcze lato, a jednak już nie do końca… Wieje chłodny wiaterek, poranki i wieczory robią się zdecydowanie chłodniejsze, a jesień powoli zagląda nam przez ramię. A dziś, przy próbie zrobienia zdjęć swetra, wiatr niemal chciał mi urwać głowę 😂. Na szczęście sweter, zanim trafił do swojej właścicielki, zdążył szybko zazdjęciować na tarasie .  Kilka danych technicznych 🧶 • włóczka: Ispe Merino 100 • druty: 4,5 mm • zużycie: 90 dag • motek: 50 g / 100 m Zostało mi jeszcze około 40 dg włóczki i właśnie zastanawiam się, czy wystarczy jej na jakiś mały projekt. Może czapka?  A może coś dla dziecka? 🤔 Sama włóczka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest sprężysta, przyjemna w dotyku i bardzo fajnie pracuje na drutach . Myślę, że jeszcze do niej wrócę, szczególnie przy projektach dla dzieci.  A Wy macie już ochotę na jesienne dzierganie, czy jeszcze tr...

Luty nr 2

Babciu, zrób mi różowy sweterek…” 💕 W pudełku z włóczkami zostały tylko dwa odcienie różu, a nowych zakupów nie było w planach. Trzeba więc było trochę pogrzebać w zapasach i wyczarować coś z małych motków. Oczko do oczka — i powstał sweterek jak z bajki. ✨ Zdążył akurat na Tłusty Czwartek, bo wnusia przyjechała z wizytą. Próbowała nawet zapozować do zdjęcia… ale mini pączusie wygrały z sesją 😅🍩 Trochę włóczki, dużo miłości i gotowe 💗

Październik 2

Nadrabiam trochę zaległości.  Jeszcze przed urlopem, w ramach wyrabiania resztek, powstały u mnie dwa małe wdzianka. Jedno dla 11-miesięcznego maluszka, a drugie dla wnusi — z tych samych resztek udało się jeszcze zrobić kamizelkę. Trzeci sweterek zrobiłam dla wnusia. I tutaj postanowiłam trochę poeksperymentować. Zamiast wrabianego wzoru wyszyłam lokomotywę. Powiem Wam jednak szczerze, że zdecydowanie bardziej odpowiada mi wrabianie. Z wyszywania nie jestem do końca zadowolona, ale spróbowałam i przynajmniej już wiem, że to chyba nie moja bajka.  Trochę kolorowych resztek jeszcze zostało, ale na razie wędrują do pudła. Może kiedyś przyjdzie na nie odpowiedni moment. A teraz pora na większy projekt. Już od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie kolejny rozpinany sweterek. Włóczka już przyszła, tylko cały czas się zastanawiam, czy nie dodać do niej cienkiej nitki moheru. I tak się zastanawiam, i zastanawiam… a włóczka leży i czeka.  W międzyczasie powoli ogarniam warzywniak ...