Przejdź do głównej zawartości

Uszyte spódnice

druga spódnica z tej samej serii gotowa ;)
ob 115
szycie ma to do siebie że o wiele szybciej widać efekty niż przy dzierganiu
to jeszcze nie koniec bo w domu są trzy dziewoje więc jeszcze muszę uszyć trzecią spódnicę i to w tym samym klimacie ;)
a tu moje panny w swoich spódniczkach
ob 118 ob 121
jak widać zadowolone, więc ja też
dziękuję wam za pochwały, za szyciem nie przepadam i złość mnie bierze jak nie wychodzi, co innego dzierganiu, nawet jak muszę pruć i poprawiać to mnie nie rusza
ale jakoś ostatnio wszystkie krawcowe w okolicy znalazły prace i się zrobił problem więc się przeprosiłam z maszyną, póki co proste spódniczki ale może nabiorę ochoty na coś ambitniejszego, kto wie ;)
................................................................................................................................................................
no i żeby nie robić kolejnego wpisu to dodaję ostatnią spódniczkę tym razem dla mnie :) 
już mi się podoba zwiewna, wygodna, kobieca ...itd ;)
teraz dokończę jednak szydełkową spódniczkę i pomyślę nad czymś innym bo spódnic to już u mnie dostatek :)

Komentarze

  1. Świetne spódniczki!
    Moja maszyna leży w walizeczce w szafie i przydałoby się ją rozruszać, tylko że ja, podobnie jak Ty, nie mam do szycia tyle cierpliwości. Inna sprawa, że do szycia potrzebuję miejsca i wkurza mnie ciągłe wyciąganie i chowanie maszyny.

    OdpowiedzUsuń
  2. Aniu, bardzo dobrze Ci idzie. Bedziesz miala dodatkowy przerywnik w dzierganiu.

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetne te spódniczki.
    Maszyna i ja to raczej kiepski duet. Mama mnie uczyła i pokazywała ale ja wolę druty i szydło.

    OdpowiedzUsuń
  4. Fantastyczne te spódniczki Bardzo ładnie się prezentują. Mam pytanie, skoro piszesz, że to dopiero początki, to skad bierzesz wykroje?
    pozdrawiam Agata

    OdpowiedzUsuń
  5. zakupiłam ostatnio sobie "Diana - szycie bez tajemnic" - chyba o tym pisałam :))

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Tu znajdziesz kogoś kto może być dla Ciebie przyjacielem

Popularne posty z tego bloga

Wrzesień

Wrzesień w kolorach mojego swetra  Wrzesień zawsze kojarzy mi się z kolorami, które wybrałam do tego swetra. Niby jeszcze lato, a jednak już nie do końca… Wieje chłodny wiaterek, poranki i wieczory robią się zdecydowanie chłodniejsze, a jesień powoli zagląda nam przez ramię. A dziś, przy próbie zrobienia zdjęć swetra, wiatr niemal chciał mi urwać głowę 😂. Na szczęście sweter, zanim trafił do swojej właścicielki, zdążył szybko zazdjęciować na tarasie .  Kilka danych technicznych 🧶 • włóczka: Ispe Merino 100 • druty: 4,5 mm • zużycie: 90 dag • motek: 50 g / 100 m Zostało mi jeszcze około 40 dg włóczki i właśnie zastanawiam się, czy wystarczy jej na jakiś mały projekt. Może czapka?  A może coś dla dziecka? 🤔 Sama włóczka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest sprężysta, przyjemna w dotyku i bardzo fajnie pracuje na drutach . Myślę, że jeszcze do niej wrócę, szczególnie przy projektach dla dzieci.  A Wy macie już ochotę na jesienne dzierganie, czy jeszcze tr...

Październik 2

Nadrabiam trochę zaległości.  Jeszcze przed urlopem, w ramach wyrabiania resztek, powstały u mnie dwa małe wdzianka. Jedno dla 11-miesięcznego maluszka, a drugie dla wnusi — z tych samych resztek udało się jeszcze zrobić kamizelkę. Trzeci sweterek zrobiłam dla wnusia. I tutaj postanowiłam trochę poeksperymentować. Zamiast wrabianego wzoru wyszyłam lokomotywę. Powiem Wam jednak szczerze, że zdecydowanie bardziej odpowiada mi wrabianie. Z wyszywania nie jestem do końca zadowolona, ale spróbowałam i przynajmniej już wiem, że to chyba nie moja bajka.  Trochę kolorowych resztek jeszcze zostało, ale na razie wędrują do pudła. Może kiedyś przyjdzie na nie odpowiedni moment. A teraz pora na większy projekt. Już od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie kolejny rozpinany sweterek. Włóczka już przyszła, tylko cały czas się zastanawiam, czy nie dodać do niej cienkiej nitki moheru. I tak się zastanawiam, i zastanawiam… a włóczka leży i czeka.  W międzyczasie powoli ogarniam warzywniak ...

Luty nr 2

Babciu, zrób mi różowy sweterek…” 💕 W pudełku z włóczkami zostały tylko dwa odcienie różu, a nowych zakupów nie było w planach. Trzeba więc było trochę pogrzebać w zapasach i wyczarować coś z małych motków. Oczko do oczka — i powstał sweterek jak z bajki. ✨ Zdążył akurat na Tłusty Czwartek, bo wnusia przyjechała z wizytą. Próbowała nawet zapozować do zdjęcia… ale mini pączusie wygrały z sesją 😅🍩 Trochę włóczki, dużo miłości i gotowe 💗